Wyciek pliku konfiguracyjnego nie daje już nikomu dostępu do chmury.
Proces wdrożenia loguje się do chmury jednorazowym, krótkim dostępem zamiast hasła zapisanego na stałe.
Proces budowania i wdrażania ma dostęp do wszystkiego. Zabezpieczamy go tak, żeby przestał być najkrótszą drogą do Waszej produkcji.
Każde wdrożenie przechodzi te same kontrole — bez wyjątków „na szybko”.
Pipeline, który ma klucze do wszystkiego.
Pipeline zna klucze do chmury, do repozytoriów i do serwerów produkcyjnych. Zwykle powstawał latami, dorzucany po kawałku, i nikt nie wie już, kto ma do niego dostęp ani co dokładnie robi. Przejęcie go daje więcej niż włamanie do pojedynczej aplikacji.
Zakres ustalamy po diagnozie — zaczynamy od elementu, który najszybciej obniży Wasze ryzyko.
Porządkujemy to, co ma klucze do wszystkiego.
Najpierw ustalamy, kto może uruchomić wdrożenie, kto zatwierdza zmianę i co przechodzi bez akceptacji — zwykle okazuje się, że więcej osób i procesów niż ktokolwiek zakładał. Klucze wpisane na stałe w konfigurację zastępujemy dostępem przyznawanym na czas jednego uruchomienia, więc wyciek pliku przestaje oznaczać wyciek produkcji. Środowisko budowania izolujemy i kontrolujemy, co do niego wchodzi z zewnątrz. Włączamy rejestrowanie tak, żeby po każdym wdrożeniu został ślad: kto, kiedy i na podstawie jakiej zmiany.
Po każdym etapie zostaje u Was konkretny rezultat, a nie notatka ze spotkania.
Kto może uruchomić wdrożenie, kto zatwierdzić zmianę, co dzieje się bez akceptacji.
RezultatMapa uprawnień: kto może wdrożyć, kto zatwierdza, co przechodzi bez akceptacji
Klucze na stałe wpisane w konfigurację zastępujemy dostępem przyznawanym na czas jednego uruchomienia.
RezultatPipeline bez stałych kluczy — dostęp ważny tylko na czas uruchomienia
Izolacja, kontrola zależności zewnętrznych i weryfikacja tego, co wchodzi do procesu.
RezultatIzolowane środowisko budowania z kontrolą tego, co do niego wchodzi
Ślad po każdym wdrożeniu — kto, kiedy, na podstawie jakiej zmiany.
RezultatŚlad po każdym wdrożeniu, gotowy do pokazania audytorowi
Wyciek pliku konfiguracyjnego nie daje już nikomu dostępu do chmury.
Proces wdrożenia loguje się do chmury jednorazowym, krótkim dostępem zamiast hasła zapisanego na stałe.
Wiadomo, kto co może — także konta techniczne, o których zwykle nikt nie pamięta.
Jedno zestawienie pokazuje, kto i co może zmienić w procesie budowania i wdrażania.
Na pytanie „kto to wdrożył” odpowiedź jest w zapisie, a nie w pamięci zespołu.
Każde wdrożenie ma zapis: kto je uruchomił, co trafiło na produkcję i kiedy.
Zakres ustalamy po rozmowie i diagnozie. Mniejsze wdrożenia zamykają się w kilku tygodniach, większe dzielimy na etapy, żeby efekt był widoczny po pierwszym.
Zwykle nie do całego. W większości przypadków wystarczy dostęp do konfiguracji procesu budowania i ustawień organizacji. Zakres ustalamy pisemnie przed startem.
Tak, ale nie na pełen etat. Potrzebujemy kontaktu z osobą, która zna system, i przeglądu naszych zmian. Reszta jest po naszej stronie.
Wpinamy się w to, co u Was działa. Wymiana narzędzia to najdroższy i najrzadziej potrzebny sposób poprawy bezpieczeństwa.
Nie. Pracujemy na standardach i narzędziach, które Wasz zespół zna albo szybko pozna. Wszystko jest udokumentowane i przekazane.
Tak wpinamy kontrole, żeby działały w tle. Jeśli któraś zaczyna blokować pracę, dostrajamy ją albo zmieniamy jej miejsce w procesie.